Mijn naam is Danilo Verplancke, dus ik heb zoals U ziet, voor de naam van mijn zaak
mijn voornaam gebruikt. Ik ben, volgens familietraditie naar mijn vader vernoemd. Hij was namelijk
ook naar de zijne vernoemd, maar mijn moeder vond Daan in 1952 niet modern genoeg
en vrijwel al mijn oudere neven heetten al Dennis.
Toen ik in 1975 uit (vervangende) dienst kwam ben ik bij Canon gaan werken als camera reparateur. Wij,
de nieuwe jongens, kregen intern een opleiding om een aantal modellen te kunnen herstellen.
(gevleugelde afdelings opmerking:"Daar ben je nog niet aan toe".)
Doordat dit werk me kennelijk gemakkelijk afging, werd de lijst van de
door mij te reparareren modellen en apparaten steeds langer. Ik ging daardoor na verloop van tijd
naast de foto- en filmcamera's ook de flitsers, objectieven, accessoires (zoals b.v. motordrives)
en projectoren doen.
Toch had ik toen nog het idee dat ik dit werk zo'n vijf tot acht jaar "leuk" zou vinden.
Ik dacht dat ik dan wel weer eens uit zou willen kijken naar iets anders.
Na bijna 3 jaar bij Canon ben ik bij een andere
importeur gaan werken.
Deze importeur
was aan het groeien en zij zochten iemand om
voor hen de
"service" op te zetten
en vervolgens te coördineren.
Makimex was een klein
bedrijf en dat maakte het werken daar, dankzij de
korte onderlinge
lijnen, erg aangenaam.
Een uitdaging die ik graag aanging.
Hier ging het voornamelijk om verrekijkers en foto accessoires zoals
balgapparaatjes, flitsers
en een aantal merken objectieven. Daarnaast werden er ook
projectieschermen,
aluminium koffers, fototassen, statieven, pocket- en
smalfimcamera's, projectoren,
digitale horloges en klokradio's
verhandeld.
Dat moesten we allemaal kunnen herstellen als het stuk was!
We spreken intussen van de jaren 80 en toen groeide de
fotomarkt
nog flink.
Maar in 1982 dreigde de boel, door een
onderling konflikt
tussen de direkteuren,
op de klippen te lopen. Daarom heb ik, in
overleg met deze werkgevers (maar vooral omdat ik dit werk
nog steeds
veel
te leuk vond om er nu reeds mee op te houden en wat anders te gaan
doen),
besloten om voor mijzelf te beginnen.
Ik zou dan tegelijkertijd de opgebouwde service afdeling,
als "alles misging"
bij mij thuis, kunnen voortzetten en verder
uitbouwen.
Tenslotte waren die 8 jaar ook nog niet om. :-)
Een collega van de verkoop en ik zijn
samen nog wel voor een halfjaar
naar de koninklijke Fischel
overgestapt om de zaken, van de inderdaad
om zeep geholpen importeur Makimex, af te ronden.
Dat gaf mij de gelegenheid om
de overstap naar zelfstandigheid wat beter voor te bereiden.
Bij deze laatste importeur heb ik intussen o.a. de gebruiksaanwijzing
geschreven/bewerkt/vertaald voor
hun import van een engelse
Home-computer (de onvolprezen ORIC-1
en Atmos).
Om deze computers te
promoten heb ik een aantal keren (verkoop)demonstaties gegeven,
maar
hoe die handel zich ontwikkeld heeft, staat nu voor u. :-)
Antwoord: Jawel, maar ik zou 'm eronder vandaan halen, want het gaat zo wiebelen.
ging niet zoals we voorzien hadden. Om de eenmaal gemaakte overstap naar zelfstandigheid
wat te vergemakkelijken heb ik hierna nog een jaar part-time als verkoopadviseur bij
een Hi-Fi zaak hier in de stad gewerkt.
Tegenwoordig werk ik voor een importeur (foto-,
overhead-apparatuur,
video/digitale projectoren en verrekijkers), een aantal fotohandelaren
uit de omgeving,
verzamelaars
die hun mooie spillen willen laten onderhouden
en voor particulieren die de weg
naar mij, via advertenties, deze
home-page en mond tot mond reclame hebben gevonden.
Hobbies
Zoals te doen
gebruikelijk bij mensen
die van
hun hobby hun werk hebben gemaakt
komt er van fotograferen
bij mij niet veel meer terecht. Ik heb een aantal mooie
camera's en ben
ook ruim voorzien van de nodige accessoires, maar meer dan de
vakantiekiekjes, het bijhouden van een verbouwing in huis
en op
uitdrukkelijk verzoek bij speciale gelegenheden komt het er niet
van
om
daadwerkelijk eropuit te trekken met deze apparaten.
Misschien komt het er "later" ooit weer van.
Ik vind muziek erg leuk en ik doe al jaren pogingen
om op mijn keyboards
wat uit de voeten te raken. In 1977 heb ik, uit
belangstelling en gefascineerd door de geluiden
die ermee mogelijk
zijn, een Elektor Formant synthesizer gebouwd.
Luister bijvoorbeeld eens naar wat W.Carlos met de muziek van J.S.Bach
doet op zijn/haar CD's!
Of naar Keith Emmerson, Vangelis, Klaus
Schultze, Tangerine Dream, J.M.Jarre en Isao Tomita.
Sindsdien knoei ik graag met deze apparaten.
Intussen heb ik er
al een aantal gehad en het plan om deze site op te leuken met
een aantal geluiden
is zo'n beetje gestrand op de lange laadtijd
die een kwalitatief goed geluid met zich meebrengt.
(als voorbeeld zou U een arpeggio van mijn
CS2X
moeten
horen)
Als U niets gehoord heeft, volgt Uw browser mijn plannetje
niet, maar
kunt U
hieronder alsnog een (ander) geluidje opstarten.
Naar
muziek kun je natuurlijk ook luisteren naast er zelf mee
bezig te
zijn. Ik heb zo
mijn favorieten en uit een immer voortdurende
nieuwsgierigheid komen er
gestaag een aantal bij. All time favoriet is echter de humor! (denk
hierbij aan de Bonzo Dog Doo/Dah Band,
Cheech & Chong, Tom
Lehrer)
Onder mijn werk luister ik veel naar Ambient music zoals die
bijvoorbeeld wordt gemaakt
door Harold Budd, Jon
Hassell en de gebroeders Brian en Roger Eno.
Vanzelfsprekend luister ik ook wel eens naar "normale"
muziek.
Momenteel ben ik een fan van
Tori Amos, Radiohead en diverse afrikaanse
muzikanten.
Vanwege mijn leeftijd was ik al fan van oa. the Beatles, Kinks,
Who, Rolling Stones,
Tom Waits, Leonard Cohen, Neil Young, Randy
Newman, Peter
Gabriel,
U2, Pink Floyd en R.E.M.
Als U zelf in een band speelt of U heeft een voorkeur die U met
mij wilt delen, ik houd me aanbevolen voor tips......
Wat, in mijn ogen, ook een leuke tijdpassering biedt is lezen
en in zekere mate
schrijven. Ik wil hier niet
zeggen dat ik alleen maar literatuur lees, want het aanbod aan
boeken
is enorm, maar ik probeer de moderne nederlandse schrijvers een beetje
te volgen
door vooral van hen boeken te lezen. Vergeet niet dat je voor
het lezen van een goed boek
de tijd moet nemen en.... er moet ook nog
gewerkt worden.
Sinds
mijn middelbare schooltijd schrijf ik verhalen. Het is voor mij altijd
een
ideale manier gebleken om de omgeving en impressies in mij op te
nemen.
Ik ben er indertijd mee begonnen omdat mijn leraar Nederlands mijn
opstellen erg waardeerde.
voor menige schrijver de start gebleken van een carrière dus waarom niet van de mijne?
Intussen heb ik bij Lulu de internet uitgeverij gepubiceerd:
Bundel 1 ( "W 1x kort 2x lang(er)" 124 p.).
Dubbelroman ("2 een dubbelroman" 360 p.).
Of neem deze verwijzing over: http://stores.lulu.com/dfverplancke
Bij
Lulu moet je naast het leveren van de tekst "alles zelf
doen", tenzij je bereid bent
erg hoge kosten te maken en daarmee de
prijs van je boek/bundel vanzelfsprekend opdrijft.
Omdat
ik ook erg veel waarde hecht aan de vorm van een boek heb ik dus naast
de letterkeuze,
de opmaak zoals de bladspiegel en hoofdstuk/verhaal
indeling
feitelijk de hele typografie verzorgd.
Het spreekt voor zich dat het omslag ontwerp ook van eigen hand is.
In
de huiskamer staat een computer en ook een
aantal mogelijkheden van dat apparaat
hebben mijn warme belangstelling.
Ik speel nauwelijks spelletjes (ok. heel soms Solitair) maar zie
de
computer meer als gereedschap om informatie op te halen (internet,
e-mail) en te beheren.
In de nabije toekomst wil ik mijn modelbaan weer
eens gaan opbouwen en wellicht kan ik
dan via de computer een
combinatie maken tussen mijn electronica en modelbouw
hobby.
Ik deed jarenlang een uurtje
in de week aan judo, maar helaas ben ik door mijn
diabetes nogal
gevoelig geworden voor blessures, dus was het verstandiger daar mee op
te houden.
Het behalen van de zwarte band zal dus niet meer gaan lukken.
De bruine
band is echter ook niet mis, dus let op. ;-)
en gaat het er kennelijk alleen maar om het luidruchtige gebral en de nonsens eromheen.
Alleen de formule 1 races zoals ze worden behandeld op de BBC
sla ik niet over. Ieder mens heeft recht op een zwakheid en dit is de mijne..............
Ik vind het leuk om tijd door te brengen in mijn geboortestad Leiden.
Voordeel van in een niet te grote, historische stad wonen is ook dat je
zo buiten bent en door de polder of het duinlandschap kunt fietsen.
Onze wijk heeft een eigen site: www.devreewijker.nl
Op vakantie wandel ik normaliter veel,
maar we hebben nu alweer een paar keer onze fietsen meegenomen
en dat
is me ook erg
goed bevallen. De actieradius wordt er wat groter door en dat
heeft
zo
zijn voordelen. Overigens gaan mijn vrouw en ik, als onze gehandicapte
zoon
op
kamp/vakantie is, samen een weekje fietsen ergens in Nederland.
Intussen zijn we zo tot onze tevredenheid, al in Drente (mooi en lekker
leeg), Brabant (omgeving Den Bosch
de Loonse en Drunense duinen en
Eindhoven) en Overijssel (rond de Vecht) geweest.
Intussen doen
mijn vrouw en ik aan "Nordic Walking" wellicht een bejaarden sport,
maar het bevalt ons zeer.