Meetzoeker camera's
Nadat er in de ontwikkeling van de fotografie grote stappen waren gezet om te komen tot een voor iedereen toegankelijk medium, steeg de vraag naar een vereenvoudiging van de camera.
Totdantoe moest de fotograaf immers een lange weg afleggen langs instellingen en metingen om uiteindelijk de beoogde opname te kunnen maken.


Deze eenvoudige camera moest dus alle instelmogelijkheden overzichtelijk, in iedere geval op een logische plaats, hebben. Tevens moest deze camera de fotograaf inzicht geven in de te maken opname.
Omdat het daarnaast erg prettig zou zijn om de noodzakelijke metingen, zoals die aan het licht en de afstand, tegelijk te kunnen uitvoeren was het makkelijker als dit allemaal gecombineerd kon worden. 
Het uiterlijk van deze nieuwe camera's werd uiteindelijk naamgevend, omdat ze allemaal naast het objectief en het film compartiment een zoeker bleken te hebben.

Voorbeeld van een meetzoeker camera.

Kenmerkend voor dit soort camera's, waarvan hierbij een van de mooiste voorbeelden, is de zoeker (A). In dit voorbeeld is deze zoeker gecombineerd met een afstandsmeter (A1) en een ingespiegeld kader (achter A2).
U ziet verder het filmteller venstertje (T) de ontspan knop (O) de span-/transporthendel (S) en de keuze knop (K) voor de sluiter tijden. Rechts ziet U de film terugwikkelslinger (tussen A en A2) die pas zal werken als de R knop is ingedrukt, de draag oogjes (D) voor het bevestigen van een riem en bovenop de camera is een accessoire schoentje waarin de losse belichtingmeter of een flitser geschoven kunnen worden..
Het diafragma wordt op een van de ringen aan het objectief ingesteld.

Het revolutionaire van deze camera zit hem in de koppeling die bestaat tussen de afstands instelling van het objectief en de afstands-meter in de camera.
Omdat deze camera de mogelijkheid heeft om er verschillende, kwalitatief erg goede, objectieven op te zetten is hij lange tijd een veel gebruikte professionele camera geweest.


Hiernaast nog een meetzoeker camera uit die tijd (1959). Bij deze camera kunnen we zien dat er, in verband met het gewicht (zie in dit verband het veertje), al veel kunststof werd toegepast.
Naast het zoeker glaasje ziet U een (geribbeld, voor de licht verstrooiing) venster, deze is voor de ingebouwde en bij dit model met de diafragma ring gekoppelde lichtmeter.
Deze meter is van het Selenium-type (Se-meter) en deze heeft, in tegenstelling tot het nieuwere CadmiumSulfiet-type (CdS-meter), geen batterijtje en meetcel nodig omdat bij deze meters het meetplaatje (een zonnecel) zelf voldoende elektrische spanning levert voor de draaispoel meter.

Type meetzoeker

Kenmerkend van de meetzoeker camera is het dat er boven, naast of onder het filmcompartiment een of meer mogelijkheden zijn gebouwd die U, als fotograaf, in staat stellen om de voor de foto te maken instellingen te kontroleren.

U kunt de voor de scherpte benodigde afstand (meten en) instellen.
U kunt zien hoeveel licht er gemeten wordt en hoe dit licht de instelling van de belichtingtijd en het diafragma beinvloedt.
Door een beeldkadertje kunt U de uitsnede kiezen en bij de nieuwere modellen kunt U de zoom stand bepalen.

Overigens kennen de verschillende modellen (prijs!) meer of minder geavanceerdere koppel- en meetmogelijkheden.

Kortom U heeft een camera waarbij in of om de zoeker diverse meetwaarden of instellingen worden aangegeven, vandaar de term meetzoeker.

Hoewel de tegenwoordige meetzoeker camera's er beduidend anders (dit plaatje is van een zeer recent exemplaar) uitzien dan de bejaarde voorgangers die ik hierboven als voorbeeld heb gebruikt, is er in wezen niet veel aan het concept veranderd.

Buiten dan het feit dat er, doordat de electronica steeds betaalbaarder word, steeds meer automaten ingebouwd kunnen worden. Dit verhoogt zowel de betrouwbaarheid als de bedieningsmogelijkheden. Hoewel er mensen zijn die nog steeds bang zijn dat de toenemende complexiteit van de appaeratuur deze gevoeliger zou maken voor storingen en fouten.

FAQ's

De scherpte van mijn foto's laat te wensen over?
Als U een camera heeft met een gekoppelde afstandsmeter, dan is het mogelijk dat deze meter, door een val of stoten, ontregeld is geraakt. Het is vanzelfsprekend noodzakelijk dat deze meter weer gejusteerd wordt.

Houdt Uw zoeker goed schoon en zorgt U ervoor dat de beide oogjes van de afstandsmeter vrij zijn. Als U geen gekoppelde afstandsmeter heeft, dan zult U de afstand moeten schatten. Stap eventueel de afstand uit (elke stap is een meter) en vergeet niet dat bij een dichtbij opname de juiste instelling balangrijker is dan bij een wat grotere afstand.

Bij Auto Focus camera's dient U ervoor te zorgen dat U datgene waarop U wilt scherpstellen ook in beeld houdt bij deze automaat. Mik dus niet naast of tussen het onderwerp en dek zeker nooit de oogjes af. Houdt bij de meetzoeker camera altijd rekening met "parallax", dwz.het verschil tussen het zoekerbeeld en datgene wat werkelijk door het objectief op de film wordt afgebeeld. Vrijwel alle hedendaagse meetzoeker of compact camera's hebben een "programmasluiter". Kenmerkend voor dit type sluiter is dat de "sluitertijd" en het "diafragma" niet afzonderlijk worden gemaakt. Het komt erop neer dat hoe korter de tijd, hoe kleiner het diafragma. De sluiterijd wordt n.l. gemaakt door de sluiter niet verder open te laten gaan dan voor de belichting noodzakelijk is. Vandaar dat er niet afzonderlijk een tijd of diafragma kan worden ingesteld. Nadeel is dat er bij weinig licht een lange tijd wordt gekozen, de sluiter gaat hierbij helemaal open en er wordt dus een grote opening gemaakt.
Dit heeft vanzelfsprekend bij dit type camera zijn uitwerking op de scherpte(diepte).

Als ik een foto maak valt de boven of onderkant van mijn onderwerp weg?
Kennelijk heeft U er geen rekening mee gehouden dat hetgeen U door de zoeker ziet, niet geheel overeenkomt met wat de camera "opneemt". Het verschil zit 'm in de positie van het zoekertje en het objectief, die zitten bij meetzoeker camera's natuurlijk naast elkaar.

Dit verschijnsel is zo algemeen dat het zelfs een naam heeft. Parallax. (parallelle beeld verschuiving)
In de ontwikkeling van de meetzoekercamera zijn er diverse oplossingen uitgedoktert om aan dit toch enigzins vervelende verschijnsel tegemoet te komen. Zo is het inspiegelen en/of mee laten bewegen van een beeldkader met de afstandmeter de meest afdoende oplossing gebleken.
Voor een heel korte afstand of bij gebruik van een eenvoudig (goedkoper) model camera moet U echter zelf rekening houden met deze parallax.

Er valt vaak een deel van de foto weg of ik heb er donkere plekken op?
Heeft U er wel eens op gelet of U niet toevallig en ongemerkt een vinger voor Uw objectiefje houdt?
Of voor Uw ingebouwde flitser?
Vooral mensen die gewend zijn aan het gebruiken van een een wat zwaardere camera hebben er soms geen erg in dat zij deze fouten maken.
U ziet immers niet hetzelfde als wat de camera "ziet". Daarnaast kunt U ook niet kontroleren wat de camera exact aan het bekijken is.
Ik geef U de tip om als U inderdaad vaak deze klacht ervaart, Uw camera eens mee te nemen naar een grote spiegel. Bekijkt Uzelf eens alsof U een foto aan het maken bent. Het is ook mogelijk om hiervoor eens iemand mee te nemen die er vervolgens op let dat U niets voor de lens houdt. Tenslotte kan er ook een flap van de tas of een stuk draagriem voor hangen zonder dat U dat in de gaten heeft.

Terug naar het begin of Kontakt maken via e-mail